onderstuiven

DutchEdit

Etymology 1Edit

From onder +‎ stuiven.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈɔn.dərˌstœy̯.və(n)/
  • Hyphenation: on‧der‧stui‧ven

VerbEdit

onderstuiven

  1. (intransitive) to cover in dust
InflectionEdit
Inflection of onderstuiven (strong class 2, separable)
infinitive onderstuiven
past singular stoof onder
past participle ondergestoven
infinitive onderstuiven
gerund onderstuiven n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stuif onder stoof onder onderstuif onderstoof
2nd person sing. (jij) stuift onder stoof onder onderstuift onderstoof
2nd person sing. (u) stuift onder stoof onder onderstuift onderstoof
2nd person sing. (gij) stuift onder stooft onder onderstuift onderstooft
3rd person singular stuift onder stoof onder onderstuift onderstoof
plural stuiven onder stoven onder onderstuiven onderstoven
subjunctive sing.1 stuive onder stove onder onderstuive onderstove
subjunctive plur.1 stuiven onder stoven onder onderstuiven onderstoven
imperative sing. stuif onder
imperative plur.1 stuift onder
participles onderstuivend ondergestoven
1) Archaic.

Etymology 2Edit

From onder- +‎ stuiven.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˌɔn.dərˈstœy̯.və(n)/
  • Hyphenation: on‧der‧stui‧ven
  • Rhymes: -œy̯vən

VerbEdit

onderstuiven

  1. (intransitive) to cover in dust
InflectionEdit
Inflection of onderstuiven (strong class 2, prefixed)
infinitive onderstuiven
past singular onderstoof
past participle onderstoven
infinitive onderstuiven
gerund onderstuiven n
present tense past tense
1st person singular onderstuif onderstoof
2nd person sing. (jij) onderstuift onderstoof
2nd person sing. (u) onderstuift onderstoof
2nd person sing. (gij) onderstuift onderstooft
3rd person singular onderstuift onderstoof
plural onderstuiven onderstoven
subjunctive sing.1 onderstuive onderstove
subjunctive plur.1 onderstuiven onderstoven
imperative sing. onderstuif
imperative plur.1 onderstuift
participles onderstuivend onderstoven
1) Archaic.