onhebbelijk
Dutch
editEtymology
editFrom on- (“un-”) + hebben (“to have”) + lijk (“-ly”).
Pronunciation
editAudio: (file)
Adjective
editonhebbelijk (comparative onhebbelijker, superlative onhebbelijkst)
- rude, showing bad manners
Inflection
editDeclension of onhebbelijk | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | onhebbelijk | |||
inflected | onhebbelijke | |||
comparative | onhebbelijker | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | onhebbelijk | onhebbelijker | het onhebbelijkst het onhebbelijkste | |
indefinite | m./f. sing. | onhebbelijke | onhebbelijkere | onhebbelijkste |
n. sing. | onhebbelijk | onhebbelijker | onhebbelijkste | |
plural | onhebbelijke | onhebbelijkere | onhebbelijkste | |
definite | onhebbelijke | onhebbelijkere | onhebbelijkste | |
partitive | onhebbelijks | onhebbelijkers | — |
Descendants
edit- Petjo: onhèbl'k, onhebbelijk