Old Polish edit

Etymology edit

From przemówić +‎ -enie. First attested in 1471.

Pronunciation edit

  • IPA(key): (10th–15th CE) /pr̝ɛmɔːvjɛɲɛː/
  • IPA(key): (15th CE) /pr̝ɛmovjɛɲe/

Noun edit

przemówienie n

  1. utterance, speech
    • Spowiedź powszechna - Confessio generalis, page 2:
      Ja gresni czlowek *kaio se... grzechow, czom se gich dopusczil... przemowenym
      [Ja grzeszny człowiek kaję sie... grzechow, com sie jich dopuścił... przemowienim]
  2. enigma, mysterious words
    • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 109:
      Przemowyenye propiciaciones (consurget rex impudens facie et intelligens propositiones Dan 8, 23)
      [Przemowienia propiciaciones (consurget rex impudens facie et intelligens propositiones Dan 8, 23)]

Related terms edit

nouns
verbs

Descendants edit

  • Polish: przemówienie

References edit

Polish edit

 
Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Etymology edit

Inherited from Old Polish przemówienie. By surface analysis, przemówić +‎ -enie.

Pronunciation edit

  • IPA(key): /pʂɛ.muˈvjɛ.ɲɛ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɛɲɛ
  • Syllabification: prze‧mó‧wie‧nie

Noun edit

przemówienie n (diminutive przemówionko)

  1. (uncountable) verbal noun of przemówić
  2. (countable) speech (form of public address)
    Synonyms: mowa, przemowa

Declension edit

Derived terms edit

adjective

Related terms edit

adjective
nouns
verbs

References edit

Further reading edit