συγκλητική
See also: συγκλητικῇ and συγκλητικοί
Ancient Greek
editAlternative forms
edit- ξῠγκλητῐκή (xunklētikḗ)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.klɛː.ti.kɛ̌ː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋ.kle̝.tiˈke̝/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈci/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈci/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siŋ.ɡli.tiˈci/
Adjective
editσῠγκλητῐκή • (sunklētikḗ)
- feminine nominative/vocative singular of σῠγκλητῐκός (sunklētikós, “senatorial; of senatorial rank; belonging to the Roman Senate; summoning, beckoning”)
Greek
editPronunciation
edit- IPA(key): /siŋ.ɡli.tiˈci/
- Hyphenation: συ‧γκλη‧τι‧κή
- Old Hyphenation: συγ‧κλη‧τι‧κή
- Homophone: συγκλητικοί (sygklitikoí)
Adjective
editσυγκλητική • (sygklitikí)
- Nominative, accusative and vocative feminine singular form of συγκλητικός (sygklitikós).