HindiEdit

EtymologyEdit

Borrowed from Sanskrit कुमार (kumārá).

NounEdit

कुमार (kumārm

  1. a youth, young person
  2. a prince (shortened from राजकुमार (rājkumār))

Proper nounEdit

कुमार (kumārm

  1. A male given name from Sanskrit, equivalent to English Kumar

SanskritEdit

EtymologyEdit

Used as another name for कार्त्तिकेय (kārttikeya, Hindu god of war).

PronunciationEdit

NounEdit

कुमार (kumārám

  1. prince, heir apparent associated in the kingdom with the reigning monarch

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of कुमार (kumārá)
Singular Dual Plural
Nominative कुमारः
kumāráḥ
कुमारौ
kumāraú
कुमाराः / कुमारासः¹
kumārā́ḥ / kumārā́saḥ¹
Vocative कुमार
kúmāra
कुमारौ
kúmārau
कुमाराः / कुमारासः¹
kúmārāḥ / kúmārāsaḥ¹
Accusative कुमारम्
kumārám
कुमारौ
kumāraú
कुमारान्
kumārā́n
Instrumental कुमारेण
kumāréṇa
कुमाराभ्याम्
kumārā́bhyām
कुमारैः / कुमारेभिः¹
kumāraíḥ / kumārébhiḥ¹
Dative कुमाराय
kumārā́ya
कुमाराभ्याम्
kumārā́bhyām
कुमारेभ्यः
kumārébhyaḥ
Ablative कुमारात्
kumārā́t
कुमाराभ्याम्
kumārā́bhyām
कुमारेभ्यः
kumārébhyaḥ
Genitive कुमारस्य
kumārásya
कुमारयोः
kumāráyoḥ
कुमाराणाम्
kumārā́ṇām
Locative कुमारे
kumāré
कुमारयोः
kumāráyoḥ
कुमारेषु
kumāréṣu
Notes
  • ¹Vedic

DescendantsEdit

  • Khmer: កុមារ (ko’maa)
  • Thai: กุมาร (gù-maan)

ReferencesEdit

  • A Sanskrit Reader: Text and Vocabulary and Notes (1920)