ยุยง
Thai
editEtymology
editFrom ยุ (yú, “to stimulate”) + ยง (yong, “bold”).
Pronunciation
editOrthographic | ยุยง y u y ŋ | |
Phonemic | ยุ-ยง y u – y ŋ | |
Romanization | Paiboon | yú-yong |
Royal Institute | yu-yong | |
(standard) IPA(key) | /ju˦˥.joŋ˧/(R) |
Verb
editยุยง • (yú-yong) (abstract noun การยุยง)
- to encourage something unfavourable: to incite, to instigate, to inflame, etc.
- 1866, จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ, “ประกาศพระราชบัญญัติลักภา”, in ประชุมกฎหมายประจำศก, volume 7, พระนคร: โรงพิมพ์เดลิเมล์, published 1935, page 170:
- 1956 November 15, สภาผู้แทนราษฎร, “ประมวลกฎหมายอาญา ภาค ๒ ลักษณะ ๑”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 73, number 95A, พระนคร: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, page 69:
- 1956 November 15, สภาผู้แทนราษฎร, “ประมวลกฎหมายอาญา ภาค ๒ ลักษณะ ๑๐”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 73, number 95A, พระนคร: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, page 132: