aanschudden
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editaanschudden
- (transitive, rare) to shake (gently) in order to provoke a reaction (e.g. to wake someone)
- (transitive, rare) to shake to make it or its contents fit better or more compact
Inflection
editConjugation of aanschudden (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanschudden | |||
past singular | schudde aan | |||
past participle | aangeschud | |||
infinitive | aanschudden | |||
gerund | aanschudden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | schud aan | schudde aan | aanschud | aanschudde |
2nd person sing. (jij) | schudt aan, schud aan2 | schudde aan | aanschudt | aanschudde |
2nd person sing. (u) | schudt aan | schudde aan | aanschudt | aanschudde |
2nd person sing. (gij) | schudt aan | schudde aan | aanschudt | aanschudde |
3rd person singular | schudt aan | schudde aan | aanschudt | aanschudde |
plural | schudden aan | schudden aan | aanschudden | aanschudden |
subjunctive sing.1 | schudde aan | schudde aan | aanschudde | aanschudde |
subjunctive plur.1 | schudden aan | schudden aan | aanschudden | aanschudden |
imperative sing. | schud aan | |||
imperative plur.1 | schudt aan | |||
participles | aanschuddend | aangeschud | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |