aanwortelen
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editaanwortelen
- (intransitive) to take root, to develop roots and thereby become anchored in the soil
Inflection
editConjugation of aanwortelen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanwortelen | |||
past singular | wortelde aan | |||
past participle | aangeworteld | |||
infinitive | aanwortelen | |||
gerund | aanwortelen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | wortel aan | wortelde aan | aanwortel | aanwortelde |
2nd person sing. (jij) | wortelt aan, wortel aan2 | wortelde aan | aanwortelt | aanwortelde |
2nd person sing. (u) | wortelt aan | wortelde aan | aanwortelt | aanwortelde |
2nd person sing. (gij) | wortelt aan | wortelde aan | aanwortelt | aanwortelde |
3rd person singular | wortelt aan | wortelde aan | aanwortelt | aanwortelde |
plural | wortelen aan | wortelden aan | aanwortelen | aanwortelden |
subjunctive sing.1 | wortele aan | wortelde aan | aanwortele | aanwortelde |
subjunctive plur.1 | wortelen aan | wortelden aan | aanwortelen | aanwortelden |
imperative sing. | wortel aan | |||
imperative plur.1 | wortelt aan | |||
participles | aanwortelend | aangeworteld | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |