błędnawy

PolishEdit

EtymologyEdit

From błędny +‎ -awy. First attested in the first half of the 20th century..

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bwɛndˈna.vɨ/
  • Rhymes: -avɨ
  • Syllabification: błęd‧na‧wy

AdjectiveEdit

błędnawy (not comparable)

  1. (rare, poetic) weak, faint, half-conscious
    • 1947, Władysław Kowalski, W Grzmiącej:
      Mocno przybladła, niemłoda już twarz, wygolona starannie z wszelkiego włosa, cieniła bladożółtym podskórzem, a na miernych ustach igrał łagodny, trochę błędnawy, jakby chorobliwy uśmiech.
      The very pale face, not young anymore, carefully shaven of every hair, cast a shadow with the pale-yellow underskin, and on its indifferent mouth a mild, somewhat weak, rather sickly smile danced.
    • 1968, Władysław Orkan, “SATYRA”, in Poezje Zebrane[1], WIERSZE Z CZASOPISM I Z KSIĄŻKI:
      Rwie się człowiek do nieziemskich działań —
      Gubiąc myśli po ziemskich śmietnikach —
      Za godzinę porywów i pałań,
       Które nikną w błędnawych ognikach...
      A man strains himself to unearthly actions —
      Losing his thoughts along earthly trash bins —
      In an hour of gusts and bright lights,
      That fade in weak lights...
    • 1985, Władysława Lubasiowa, Wzdłuż drogi:
      W deszczu mokną smutne malwy panny anemiczne i blade z tęsknoty, wiatr błędnawy gra na skrzypkach szklanych stale wiernie wracający motyw: wojenko... wojenko...  []
      The girl's anemic and pale from longing hollyhocks were getting wet in the rain, the weak wind was constantly playing on the glass violins, faithfully returning to the motive: war... war...  []

DeclensionEdit

Related termsEdit

adjectives
adverbs
nouns
verbs

Further readingEdit

  • błędnawy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • błędnawy in Polish dictionaries at PWN