błądzić

PolishEdit

EtymologyEdit

Old Polish błądzić, from Proto-Slavic *blǫditi, from Proto-Balto-Slavic *blándīˀtei, from Proto-Indo-European *bʰlondʰ-éye-ti. By surface analysis, błąd +‎ -ić

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈbwɔɲ.d͡ʑit͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔɲd͡ʑit͡ɕ
  • Syllabification: błą‧dzić

VerbEdit

błądzić impf (perfective zbłądzić or zabłądzić)

  1. (intransitive) to lose one's way, to get lost
    Synonyms: błąkać się, gubić się

VerbEdit

błądzić impf

  1. (intransitive, of a person) to wander, to stray, to rove, to err
    Synonym: błąkać się
    prąd błądzącystray voltage/current
    długo błądzićto wander for a long time
    błądzić po omackuto wander blindly
  2. (intransitive) to wander (to slowly and aimlessly touch)
    błądzić dłońmi/rękamito wander with one's hands
    błądzić palcamito wander with one's fingers
    błądzić oczamito wander with one's eyes
    błądzić spojrzeniem/wzrokiemto wander with one's look
    spojrzenie/wzrok błądzione's look is wandering
    ręce/dłonie błądząone's hands are wandering
    palce błądząone's fingers are wandering
    oczy błądząone's eyes are wandering

VerbEdit

błądzić impf (perfective zbłądzić)

  1. (intransitive, literary) to err, to stray, to make a mistake
    Synonym: mylić
    błądzić w życiuto err in life

ConjugationEdit

Derived termsEdit

idiom
verb

Related termsEdit

adjectives
adverbs
nouns

Further readingEdit

  • błądzić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • błądzić in Polish dictionaries at PWN