bekronen

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

be- +‎ kroon +‎ -en

PronunciationEdit

VerbEdit

bekronen ‎(past singular bekroonde, past participle bekroond)

  1. to crown
  2. to award

ConjugationEdit

Inflection of bekronen (weak, prefixed)
infinitive bekronen
past singular bekroonde
past participle bekroond
infinitive bekronen
gerund bekronen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular bekroon bekroonde
2nd person sing. (jij) bekroont bekroonde
2nd person sing. (u) bekroont bekroonde
2nd person sing. (gij) bekroont bekroonde
3rd person singular bekroont bekroonde
plural bekronen bekroonden
subjunctive sing.1 bekrone bekroonde
subjunctive plur.1 bekronen bekroonden
imperative sing. bekroon
imperative plur.1 bekroont
participles bekronend bekroond
1) Archaic.
Read in another language