See also: Bruut

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch bruut, from Old French brut, from Latin brūtus. Doublet of bruto.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bryt/
  • (file)
  • Hyphenation: bruut
  • Rhymes: -yt

AdjectiveEdit

bruut (comparative bruter, superlative bruutst)

  1. brutish, rough
  2. brutal, fierce

InflectionEdit

Inflection of bruut
uninflected bruut
inflected brute
comparative bruter
positive comparative superlative
predicative/adverbial bruut bruter het bruutst
het bruutste
indefinite m./f. sing. brute brutere bruutste
n. sing. bruut bruter bruutste
plural brute brutere bruutste
definite brute brutere bruutste
partitive bruuts bruters

DescendantsEdit

  • Afrikaans: bruut

NounEdit

bruut m (plural bruten, diminutive bruutje n)

  1. brute, ruffian
    Hij is een grote bruut.He is a big bully.

AnagramsEdit