buurten

DutchEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈbyːr.tə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: buur‧ten

Etymology 1Edit

See the etymology of the corresponding lemma form.

NounEdit

buurten

  1. Plural form of buurt

Etymology 2Edit

Early 19th century. From buurt.

VerbEdit

buurten

  1. (intransitive) to visit a neighbour
InflectionEdit
Inflection of buurten (weak)
infinitive buurten
past singular buurtte
past participle gebuurt
infinitive buurten
gerund buurten n
present tense past tense
1st person singular buurt buurtte
2nd person sing. (jij) buurt buurtte
2nd person sing. (u) buurt buurtte
2nd person sing. (gij) buurt buurtte
3rd person singular buurt buurtte
plural buurten buurtten
subjunctive sing.1 buurte buurtte
subjunctive plur.1 buurten buurtten
imperative sing. buurt
imperative plur.1 buurt
participles buurtend gebuurt
1) Archaic.
DescendantsEdit
  • Sranan Tongo: birti