AzerbaijaniEdit

EtymologyEdit

From Arabic جِلْد(jild).

PronunciationEdit

  • (file)

NounEdit

cild (definite accusative cildi, plural cildlər)

  1. binding (spine of a book)
  2. book volume, book copy

DeclensionEdit

    Declension of cild
singular plural
nominative cild
cildlər
definite accusative cildi
cildləri
dative cildə
cildlərə
locative cilddə
cildlərdə
ablative cilddən
cildlərdən
definite genitive cildin
cildlərin
    Possessive forms of cild
nominative
singular plural
mənim (my) cildim cildlərim
sənin (your) cildin cildlərin
onun (his/her/its) cildi cildləri
bizim (our) cildimiz cildlərimiz
sizin (your) cildiniz cildləriniz
onların (their) cildi or cildləri cildləri
accusative
singular plural
mənim (my) cildimi cildlərimi
sənin (your) cildini cildlərini
onun (his/her/its) cildini cildlərini
bizim (our) cildimizi cildlərimizi
sizin (your) cildinizi cildlərinizi
onların (their) cildini or cildlərini cildlərini
dative
singular plural
mənim (my) cildimə cildlərimə
sənin (your) cildinə cildlərinə
onun (his/her/its) cildinə cildlərinə
bizim (our) cildimizə cildlərimizə
sizin (your) cildinizə cildlərinizə
onların (their) cildinə or cildlərinə cildlərinə
locative
singular plural
mənim (my) cildimdə cildlərimdə
sənin (your) cildində cildlərində
onun (his/her/its) cildində cildlərində
bizim (our) cildimizdə cildlərimizdə
sizin (your) cildinizdə cildlərinizdə
onların (their) cildində or cildlərində cildlərində
ablative
singular plural
mənim (my) cildimdən cildlərimdən
sənin (your) cildindən cildlərindən
onun (his/her/its) cildindən cildlərindən
bizim (our) cildimizdən cildlərimizdən
sizin (your) cildinizdən cildlərinizdən
onların (their) cildindən or cildlərindən cildlərindən
genitive
singular plural
mənim (my) cildimin cildlərimin
sənin (your) cildinin cildlərinin
onun (his/her/its) cildinin cildlərinin
bizim (our) cildimizin cildlərimizin
sizin (your) cildinizin cildlərinizin
onların (their) cildinin or cildlərinin cildlərinin

Derived termsEdit

Further readingEdit

  • cild” in Obastan.com.

Middle EnglishEdit

NounEdit

cild

  1. (Early Middle English) Alternative form of child

Old EnglishEdit

EtymologyEdit

From Proto-West Germanic *kilþ, *kelþ, from Proto-Germanic *kelþaz (womb; fetus).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /t͡ʃild/, [t͡ʃiɫd]

NounEdit

ċild n

  1. child
    • late 9th century, King Alfred's translation of Boethius' The Consolation of Philosophy
      Þā ċildru rīdaþ on heora stafum and maniġfealde plegan plegaþ þǣr hīe hyriaþ ealdum mannum.
      The children ride their sticks and play all kinds of games where they imitate adults.
    • c. 992, Ælfric, “The Deposition of St. Cuthbert, Bishop”
      Sē ēadega Cūðbeorht, þā þā hē wæs eahtawintre ċild, rann swā swā him his nytenlīċe ield tyhte plegende mid his efnealdum.
      The blessed Cuthbert, when he was an eight-year-old child, was running around like his innocent age urged him to do and playing with his peers.
  2. baby
    • c. 990, Wessex Gospels, Luke 2:12
      Ġē ġemētaþ ān ċild hræġlum bewunden and on binne āleġd.
      You will find a baby wrapped in swaddling clothes and lying in a manger.

Usage notesEdit

  • Ċild and bearn both translate "child," but they bear somewhat different shades of meaning. Bearn refers to a child of someone, and is most often found in possessive phrases such as "his child" and "her child"—like Modern English "son" and "daughter," but gender-neutral. Ċild only occasionally appears in those contexts but is the default word in all others—a gender-neutral term for "boy" or "girl." This difference can be seen in derived compounds such as ċildhād (childhood) and bearnlīest (childlessness).

DeclensionEdit

Also often appears as an a-stem:

SynonymsEdit

HyponymsEdit

Derived termsEdit

DescendantsEdit

  • Middle English: child