dynamiteren

Contents

DutchEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /dinaːmiˈteːrə(n)/

EtymologyEdit

  This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology scriptorium.

VerbEdit

dynamiteren

  1. (transitive) to dynamite

InflectionEdit

Inflection of dynamiteren (weak)
infinitive dynamiteren
past singular dynamiteerde
past participle gedynamiteerd
infinitive dynamiteren
gerund dynamiteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular dynamiteer dynamiteerde
2nd person sing. (jij) dynamiteert dynamiteerde
2nd person sing. (u) dynamiteert dynamiteerde
2nd person sing. (gij) dynamiteert dynamiteerde
3rd person singular dynamiteert dynamiteerde
plural dynamiteren dynamiteerden
subjunctive sing.1 dynamitere dynamiteerde
subjunctive plur.1 dynamiteren dynamiteerden
imperative sing. dynamiteer
imperative plur.1 dynamiteert
participles dynamiterend gedynamiteerd
1) Archaic.

Related termsEdit