Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch crischen, from Old Dutch *crīscan, from Proto-Germanic *krīskaną.

PronunciationEdit

  • (file)
  • Rhymes: -ɛi̯sən

VerbEdit

krijsen

  1. To scream, shriek.

InflectionEdit

Inflection of krijsen (strong class 1)
infinitive krijsen
past singular krees
past participle gekresen
infinitive krijsen
gerund krijsen n
present tense past tense
1st person singular krijs krees
2nd person sing. (jij) krijst krees
2nd person sing. (u) krijst krees
2nd person sing. (gij) krijst kreest
3rd person singular krijst krees
plural krijsen kresen
subjunctive sing.1 krijse krese
subjunctive plur.1 krijsen kresen
imperative sing. krijs
imperative plur.1 krijst
participles krijsend gekresen
1) Archaic.

Related termsEdit