niepokoić

PolishEdit

EtymologyEdit

From niepokój +‎ -ić.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ɲɛ.pɔˈkɔ.it͡ɕ/
  • (file)

VerbEdit

niepokoić impf

  1. (transitive) to worry, to trouble, to bother, to alarm
  2. (reflexive) to be worried, to be troubled, to be alarmed

ConjugationEdit

Further readingEdit

  • niepokoić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • niepokoić in Polish dictionaries at PWN