ontmoedigen
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editontmoedigen
- discourage (to take away or reduce the willingness)
Inflection
editConjugation of ontmoedigen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ontmoedigen | |||
past singular | ontmoedigde | |||
past participle | ontmoedigd | |||
infinitive | ontmoedigen | |||
gerund | ontmoedigen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ontmoedig | ontmoedigde | ||
2nd person sing. (jij) | ontmoedigt, ontmoedig2 | ontmoedigde | ||
2nd person sing. (u) | ontmoedigt | ontmoedigde | ||
2nd person sing. (gij) | ontmoedigt | ontmoedigde | ||
3rd person singular | ontmoedigt | ontmoedigde | ||
plural | ontmoedigen | ontmoedigden | ||
subjunctive sing.1 | ontmoedige | ontmoedigde | ||
subjunctive plur.1 | ontmoedigen | ontmoedigden | ||
imperative sing. | ontmoedig | |||
imperative plur.1 | ontmoedigt | |||
participles | ontmoedigend | ontmoedigd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |