opwachten
Dutch
editEtymology
editFrom op (“up”) + wachten (“to wait”).
Pronunciation
editAudio: (file) - Hyphenation: op‧wach‧ten
Verb
editopwachten
Inflection
editConjugation of opwachten (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opwachten | |||
past singular | wachtte op | |||
past participle | opgewacht | |||
infinitive | opwachten | |||
gerund | opwachten n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | wacht op | wachtte op | opwacht | opwachtte |
2nd person sing. (jij) | wacht op | wachtte op | opwacht | opwachtte |
2nd person sing. (u) | wacht op | wachtte op | opwacht | opwachtte |
2nd person sing. (gij) | wacht op | wachtte op | opwacht | opwachtte |
3rd person singular | wacht op | wachtte op | opwacht | opwachtte |
plural | wachten op | wachtten op | opwachten | opwachtten |
subjunctive sing.1 | wachte op | wachtte op | opwachte | opwachtte |
subjunctive plur.1 | wachten op | wachtten op | opwachten | opwachtten |
imperative sing. | wacht op | |||
imperative plur.1 | wacht op | |||
participles | opwachtend | opgewacht | ||
1) Archaic. |