Hungarian Wikipedia has an article on:
Wikipedia hu


According to archaeological finds, the sabre was used by the conquering Magyars in the 9th century but the exact origin of the word is still debated by linguists. It is believed to originate from Kipchak selebe, with contamination from the Hungarian verb szab (to cut). [1] Compare German Säbel, Italian sciabola, Polish szabla. The Western European words were borrowed from Hungarian.[2]



szablya (plural szablyák)

  1. sabre/saber, cutlass (a smaller, light sword with a curved, single-edged blade)
    Coordinate term: kard


Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative szablya szablyák
accusative szablyát szablyákat
dative szablyának szablyáknak
instrumental szablyával szablyákkal
causal-final szablyáért szablyákért
translative szablyává szablyákká
terminative szablyáig szablyákig
essive-formal szablyaként szablyákként
inessive szablyában szablyákban
superessive szablyán szablyákon
adessive szablyánál szablyáknál
illative szablyába szablyákba
sublative szablyára szablyákra
allative szablyához szablyákhoz
elative szablyából szablyákból
delative szablyáról szablyákról
ablative szablyától szablyáktól
possessive - singular
szablyáé szablyáké
possessive - plural
szablyáéi szablyákéi
Possessive forms of szablya
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. szablyám szablyáim
2nd person sing. szablyád szablyáid
3rd person sing. szablyája szablyái
1st person plural szablyánk szablyáink
2nd person plural szablyátok szablyáitok
3rd person plural szablyájuk szablyáik

See alsoEdit


Further readingEdit

  • szablya in Bárczi, Géza and László Országh: A magyar nyelv értelmező szótára (’The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language’). Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962.