ucirać
Old Polish
editEtymology
editFrom utrzeć + -ać. First attested in the middle of the 15th century.
Pronunciation
editVerb
editucirać impf (perfective utrzeć)
- to rub off; to dry (to remove moisture by rubbing with something dry)
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 319:
- Począla lzamy yego svyate nogy vmyvacz y vczyrayącz vloszy svoymy glovy (capillis... tergebat Luc 7, 38)
- [Poczęła łzami jego święte nogi umywać i ucirając włosy swoimi głowy (capillis... tergebat Luc 7, 38)]
- (attested in Lesser Poland) to scrape clean (scraping, to remove dirt, to cleanse)
- 1874-1891 [1454], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[2], [3], [4], volume XLVII, Radom, page 353:
- Vnde dicitur, quod testa vlg. scorlupa saniem vlg. gnoy morborum radebat vlg. vczyral (sc. Job), sedens in sterquilinio (Job 2, 8)
- [Vnde dicitur, quod testa vlg. scorlupa saniem vlg. gnoj morborum radebat vlg. ucirał (sc. Job), sedens in sterquilinio (Job 2, 8)]
- to pet, to rub affectionately, to fawn
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[5], page 138:
- Lyzącz yego svyąte rące, czalvyacz y vczyrayącz yego nogy (extergendo pedes suos), szyą y (leg. są ji, sc. Jesukrysta) czczyly (sc. lwowie)
- [Liżąc jego święte ręce, całując i ucirając jego nogi (extergendo pedes suos), są ji (sc. Jesukrysta) ćcili (sc. lwowie)]
Derived terms
editnouns
Descendants
editReferences
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “ucirać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN