voortkomen
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editAudio: (file)
Verb
editvoortkomen
- to originate (from)
- (archaic) to come forth
Inflection
editConjugation of voortkomen (strong class 4, irregular, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | voortkomen | |||
past singular | kwam voort | |||
past participle | voortgekomen | |||
infinitive | voortkomen | |||
gerund | voortkomen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | kom voort | kwam voort | voortkom | voortkwam |
2nd person sing. (jij) | komt voort, kom voort2 | kwam voort | voortkomt | voortkwam |
2nd person sing. (u) | komt voort | kwam voort | voortkomt | voortkwam |
2nd person sing. (gij) | komt voort | kwaamt voort | voortkomt | voortkwaamt |
3rd person singular | komt voort | kwam voort | voortkomt | voortkwam |
plural | komen voort | kwamen voort | voortkomen | voortkwamen |
subjunctive sing.1 | kome voort | kwame voort | voortkome | voortkwame |
subjunctive plur.1 | komen voort | kwamen voort | voortkomen | voortkwamen |
imperative sing. | kom voort | |||
imperative plur.1 | komt voort | |||
participles | voortkomend | voortgekomen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |