złościć

PolishEdit

EtymologyEdit

From złość +‎ -ić.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈzwɔɕ.t͡ɕit͡ɕ/

VerbEdit

złościć impf (perfective rozzłościć or zezłościć)

  1. (transitive) to anger, to make angry
  2. (reflexive) to be angry

ConjugationEdit

Further readingEdit

  • złościć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • złościć in Polish dictionaries at PWN