Ποντικός
See also: ποντικός
Ancient Greek
editEtymology
editFrom Πόντος (Póntos, “Black Sea, Pontus”) + -ῐκός (-ikós, “-ic: forming adjectives”), from πόντος (póntos, “sea”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pon.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pon.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pon.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pon.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pon.diˈkos/
Adjective
editΠοντῐκός • (Pontikós) m (feminine Ποντῐκή, neuter Ποντῐκόν); first/second declension
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | Ποντῐκός Pontikós |
Ποντῐκή Pontikḗ |
Ποντῐκόν Pontikón |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκᾱ́ Pontikā́ |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκοί Pontikoí |
Ποντῐκαί Pontikaí |
Ποντῐκᾰ́ Pontiká | |||||
Genitive | Ποντῐκοῦ Pontikoû |
Ποντῐκῆς Pontikês |
Ποντῐκοῦ Pontikoû |
Ποντῐκοῖν Pontikoîn |
Ποντῐκαῖν Pontikaîn |
Ποντῐκοῖν Pontikoîn |
Ποντῐκῶν Pontikôn |
Ποντῐκῶν Pontikôn |
Ποντῐκῶν Pontikôn | |||||
Dative | Ποντῐκῷ Pontikôi |
Ποντῐκῇ Pontikêi |
Ποντῐκῷ Pontikôi |
Ποντῐκοῖν Pontikoîn |
Ποντῐκαῖν Pontikaîn |
Ποντῐκοῖν Pontikoîn |
Ποντῐκοῖς Pontikoîs |
Ποντῐκαῖς Pontikaîs |
Ποντῐκοῖς Pontikoîs | |||||
Accusative | Ποντῐκόν Pontikón |
Ποντῐκήν Pontikḗn |
Ποντῐκόν Pontikón |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκᾱ́ Pontikā́ |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκούς Pontikoús |
Ποντῐκᾱ́ς Pontikā́s |
Ποντῐκᾰ́ Pontiká | |||||
Vocative | Ποντῐκέ Pontiké |
Ποντῐκή Pontikḗ |
Ποντῐκόν Pontikón |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκᾱ́ Pontikā́ |
Ποντῐκώ Pontikṓ |
Ποντῐκοί Pontikoí |
Ποντῐκαί Pontikaí |
Ποντῐκᾰ́ Pontiká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
Ποντῐκῶς Pontikôs |
Ποντῐκώτερος Pontikṓteros |
Ποντῐκώτᾰτος Pontikṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
edit- Ποντῐκόν κάρυον (Pontikón káruon)
- Ποντικός μῦς (Pontikós mûs)