Open main menu




From Ancient Greek ἀπορέω (aporéō), from ἄπορος (áporos, impassable, hard, difficult).


  • IPA(key): /apoˈɾo/
  • Hyphenation: α‧πο‧ρώ


απορώ (aporó) (simple past απόρησα, passive —)

  1. (intransitive) be puzzled, be bewildered, be perplexed, wonder (at)
    Είναι να απορεί κανείς πώς κοιμάται με τέτοιο θόρυβο.
    Eínai na aporeí kaneís pós koimátai me tétoio thóryvo.
    One can only wonder at how he sleeps with such noise.
    Απορώ! Δεν αισθάνεται τύψεις γι' αυτό που έκανε;
    Aporó! Den aisthánetai týpseis gi' aftó pou ékane?
    I wonder! Doesn't he feel any guilt for what he did?
  2. (intransitive) be surprised, be at a loss, marvel at, not be able to believe
    Απορώ ποιο δρόμο να πάρω.Aporó poio drómo na páro.I'm at a loss as to which road to take.
    Απορώ με το θράσος σου!Aporó me to thrásos sou!I can't believe your cheek!



Related termsEdit

  • απορία f (aporía, bewilderment, confusion, question)