γελάω

Ancient GreekEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-European *ǵelh₂-. Cognates include Old Armenian ծաղր (całr, laughter).

PronunciationEdit

 

VerbEdit

γελάω (geláō)

  1. to laugh
  2. to laugh at
    1. to deride

InflectionEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit

Further readingEdit


GreekEdit

Alternative formsEdit

  • γελώ (geló) (interchangeable, but more formal)

EtymologyEdit

With ending -άω to γελώ (geló) in the pattern of 3rd person -άει. From Ancient Greek γελῶ (gelô), contracted form of γελάω (geláō).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ʝeˈla.o/
  • Hyphenation: γε‧λά‧ω

VerbEdit

γελάω/γελώ (geláo/geló) (past γέλασα, passive γελιέμαι, p‑past γελάστηκα, ppp γελασμένος)

  1. (most senses) laugh
    Όταν τον είδα να έρχεται, άρχισα να γελώ.Ótan ton eída na érchetai, árchisa na geló.When I saw him coming, I started laughing.
    Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος.Geláei kalýtera ópoios geláei teleftaíos.He who laughs last laughs best.
  2. (transitive, figuratively) cheat, trick, deceive
    Μην τον εμπιστεύεσαι, θα σε γελάσει!Min ton empistévesai, tha se gelásei!Don't trust him, he'll trick you!
    Αυτός είναι ή με γελούν τα μάτια μου;Aftós eínai í me geloún ta mátia mou?Is that him or do my eyes deceive me?
    Τώρα θα σε γελάσω, δεν ξέρω που είναι η Οδός Κολοκοτρώνη.
    Tóra tha se geláso, den xéro pou eínai i Odós Kolokotróni.
    I don't want to give you wrong information (literally: I will deceive you), I've no idea where Kolokotronis Street is.

ConjugationEdit

SynonymsEdit

AntonymsEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit