հրաման

Contents

ArmenianEdit

EtymologyEdit

From Old Armenian հրաման ‎(hraman); see below.

PronunciationEdit

NounEdit

հրաման ‎(hraman)

  1. order, command
    հրաման տալ‎ ― hraman tal ― to give a command

DeclensionEdit


Old ArmenianEdit

EtymologyEdit

From Middle Iranian. Compare Middle Persian plmʾn' ‎(framān, order, command), Persian فرمان ‎(fārman); see there for more. See also հրամայեմ ‎(hramayem).

NounEdit

հրաման ‎(hraman)

  1. command, order, injunction, ordination, behest; permission, authorization, license, leave; decree, edict
    հակառակ հրաման‎ ― hakaṙak hraman ― counterorder
    հրամանք‎ ― hramankʿ ― destiny, fate, lot, fatality; doom
    հրաման հաւատոց‎ ― hraman hawatocʿ ― doctrine of faith
    հրաման պատասխանւոյ‎ ― hraman patasxanwoy ― oracle
    անդարձ հրաման‎ ― andarj hraman ― irrevocable order
    հրաման հանել, դնել, տալ‎ ― hraman hanel, dnel, tal ― to command, to order, to dispose; to appoint, to decree; to give leave, to permit
    հրաման առնուլ, հրաման պատուիրանի առնուլ‎ ― hraman aṙnul, hraman patuirani aṙnul ― to obtain leave; to receive orders or directions
    հրաման տալ վասն տանն իւրոյ‎ ― hraman tal vasn tann iwroy ― to make one's will
    ես եդի զհրամանս զայս, յինէն ել հրամանս այս‎ ― es edi zhramans zays, yinēn el hramans ays ― I have signed this decree

DeclensionEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “հրաման”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “հրաման”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “հրաման”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935
Read in another language