See also: , , ने, नै, and

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-European *h₂nḗr (man).

NounEdit

नृ (nṛ́m

  1. man, hero, person
  2. (chiefly plural) mankind, people
  3. (grammar) masculine word
  4. the pin or gnomon of a sundial
  5. (chess) a chess piece

DeclensionEdit

Masculine ṛ-stem declension of नृ
Nom. sg. ना ()
Gen. sg. नुः (nuḥ) / नरः (naraḥ) (nuḥ (nuḥ) / naraḥ (naraḥ))
Singular Dual Plural
Nominative ना () नारौ (nārau) नारः (nāraḥ)
Vocative नर् (nar) नारौ (nārau) नारः (nāraḥ)
Accusative नारम् (nāram) नारौ (nārau) नॄन् (nṝn)
Instrumental न्रा (nrā) नृभ्याम् (nṛbhyām) नृभिः (nṛbhiḥ)
Dative न्रे (nre) / नरे (nare) (nre (nre) / nare (nare)) नृभ्याम् (nṛbhyām) नृभ्यः (nṛbhyaḥ)
Ablative नुः (nuḥ) / नरः (naraḥ) (nuḥ (nuḥ) / naraḥ (naraḥ)) नृभ्याम् (nṛbhyām) नृभ्यः (nṛbhyaḥ)
Genitive नुः (nuḥ) / नरः (naraḥ) (nuḥ (nuḥ) / naraḥ (naraḥ)) न्रोः (nroḥ) नॄणाम् (nṝṇām) / नृणाम् (nṛṇām) / नराम् (narām) (nṝṇām (nṝṇām) / nṛṇām (nṛṇām) / narām (narām))
Locative नरि (nari) न्रोः (nroḥ) नृषु (nṛṣu)

Derived termsEdit

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, pages 567, 568