ผู้พิพากษา
Thai
editEtymology
editFrom ผู้ (pûu, agent noun prefix) + พิพากษา (pí-pâak-sǎa, “to judge”).
Pronunciation
editOrthographic | ผู้พิพากษา pʰ ū ˆ b i b ā k ʂ ā | |
Phonemic | พู่-พิ-พาก-สา b ū ˋ – b i – b ā k – s ā | |
Romanization | Paiboon | pûu-pí-pâak-sǎa |
Royal Institute | phu-phi-phak-sa | |
(standard) IPA(key) | /pʰuː˥˩.pʰi˦˥.pʰaːk̚˥˩.saː˩˩˦/(R) |
Noun
editผู้พิพากษา • (pûu-pí-pâak-sǎa) (classifier คน or ท่าน)
- judge: public officer appointed to decide cases in a court of law.
Usage notes
edit- In the modern judicial system of Thailand, the present term only refers to the judicial officers of the courts of justice. The judicial officers of the other courts are referred to as ตุลาการ (dtù-laa-gaan).
- A person deciding the results of a competition is called กรรมการ (gam-má-gaan) or ผู้ตัดสิน.
Synonyms
edit- กระลาการ
- ขุนศาล
- ตระลาการ
- ตุลาการ (dtù-laa-gaan)
- ธรรมธาดา
- ธรรมนาถ
- ธรรมาธิกรณ์
- ธรรมาธิบดี
- เปา (bpao)
- สุภา (sù-paa)