aanzaaien
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editaanzaaien
- (transitive) to sow on (a patch of soil)
Inflection
editConjugation of aanzaaien (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanzaaien | |||
past singular | zaaide aan | |||
past participle | aangezaaid | |||
infinitive | aanzaaien | |||
gerund | aanzaaien n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | zaai aan | zaaide aan | aanzaai | aanzaaide |
2nd person sing. (jij) | zaait aan, zaai aan2 | zaaide aan | aanzaait | aanzaaide |
2nd person sing. (u) | zaait aan | zaaide aan | aanzaait | aanzaaide |
2nd person sing. (gij) | zaait aan | zaaide aan | aanzaait | aanzaaide |
3rd person singular | zaait aan | zaaide aan | aanzaait | aanzaaide |
plural | zaaien aan | zaaiden aan | aanzaaien | aanzaaiden |
subjunctive sing.1 | zaaie aan | zaaide aan | aanzaaie | aanzaaide |
subjunctive plur.1 | zaaien aan | zaaiden aan | aanzaaien | aanzaaiden |
imperative sing. | zaai aan | |||
imperative plur.1 | zaait aan | |||
participles | aanzaaiend | aangezaaid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |