Dutch edit

Etymology edit

From af +‎ koelen.

Pronunciation edit

  • IPA(key): /ˈɑfkulə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: af‧koe‧len

Verb edit

afkoelen

  1. (ergative) to cool off, cool down

Inflection edit

Inflection of afkoelen (weak, separable)
infinitive afkoelen
past singular koelde af
past participle afgekoeld
infinitive afkoelen
gerund afkoelen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular koel af koelde af afkoel afkoelde
2nd person sing. (jij) koelt af koelde af afkoelt afkoelde
2nd person sing. (u) koelt af koelde af afkoelt afkoelde
2nd person sing. (gij) koelt af koelde af afkoelt afkoelde
3rd person singular koelt af koelde af afkoelt afkoelde
plural koelen af koelden af afkoelen afkoelden
subjunctive sing.1 koele af koelde af afkoele afkoelde
subjunctive plur.1 koelen af koelden af afkoelen afkoelden
imperative sing. koel af
imperative plur.1 koelt af
participles afkoelend afgekoeld
1) Archaic.

Antonyms edit

Derived terms edit

Descendants edit

  • Negerhollands: koel af

Anagrams edit