See also: gósć and gòsc

Old Polish edit

Etymology edit

Inherited from Proto-Slavic *gȍstь. First attested in the end of the 14th century.

Pronunciation edit

  • IPA(key): (10th–15th CE) /ɡɔɕt͡ɕ/
  • IPA(key): (15th CE) /ɡɔɕt͡ɕ/

Noun edit

gość m ? (female equivalent gościa, related adjective gościnny or gościowy)

  1. newcomer, foreigner, nonpermanent resident, noncitizen
    • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Latin-Polish-German Florian Psalter]‎[2], Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 104, 22:
      Y wszedl Ysrahel w Egipt, a Yakub gosczem bil w szemy Kam (Jacob accola fuit in terra Cham)
      [I wszedł Israhel w Ejipt, a Jakub gościem był w ziemi Kam (Jacob accola fuit in terra Cham)]
  2. person living in a town far from a courthouse; person who does not have city rights in a given city
    • 1887, 1889 [1395], Józef Lekszycki, editor, Die ältesten großpolnischen Grodbücher, volume I, number 2059:
      Kedi szø tamo... przigeli do Kzøsza, tedi goscze panu Himcze dauali wini
      [Kiedy są tamo... przyjeli do Książa, tedy goście panu Hym[cz]ce dawali winy]
  3. guest (one staying in the house of another)
    • 1885 [Middle of the 15th century], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne[3], volume IV, page 594:
      Przymvyą goscza thego, syna boga zywego
      [Przymuję gościa tego, syna Boga żywego]
    • c. 1500, Wokabularz lubiński, inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 61v:
      Hospes eyn wirt oder eyn gast gospodarz vel goscz
      [Hospes eyn wirt oder eyn gast gospodarz vel gość]
  4. (law) litigant, plaintiff; defendant
    • Wokabularz łacińsko-polski, page 528:
      Dientulus goszcz vel powod
      [Dientulus gość vel powod]

Derived terms edit

nouns

Related terms edit

nouns

Descendants edit

  • Masurian: goszcz
  • Polish: gość
  • Silesian: gość

References edit

Polish edit

Pronunciation edit

Etymology 1 edit

Inherited from Old Polish gość. Doublet of host.

Noun edit

gość m pers

  1. guest (recipient of hospitality, especially someone staying by invitation at the house of another)
    Coordinate term: gospodarz
  2. guest (invited visitor)
    Coordinate term: gospodarz
  3. guest (patron or customer in a hotel etc.)
  4. (colloquial) dude, guy (male person less known to the speaker)
  5. (obsolete) newcomer; foreigner
  6. (obsolete) novice
    Synonym: nowicjusz
  7. (Middle Polish) person who does not have city rights in a given city
  8. (Middle Polish) guest; Further details are uncertain.
Declension edit
Derived terms edit
adverbs
interjections
nouns
proverbs
verbs
verbs
Related terms edit
adjectives
nouns

Trivia edit

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), gość is one of the most used words in Polish, appearing 2 times in scientific texts, 53 times in news, 3 times in essays, 21 times in fiction, and 31 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 110 times, making it the 559th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

Etymology 2 edit

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb edit

gość

  1. second-person singular imperative of gościć

References edit

  1. ^ Ida Kurcz (1990) “gość”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 134

Further reading edit

  • gość in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • gość in Polish dictionaries at PWN
  • Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “gość”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  • GOŚĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 17.06.2020
  • Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “gość”, in Słownik języka polskiego[5]
  • Aleksander Zdanowicz (1861) “gość”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861[6]
  • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “gość”, in Słownik języka polskiego[7] (in Polish), volume 1, Warsaw, page 884
  • gość in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Silesian edit

Etymology edit

Inherited from Old Polish gość.

Pronunciation edit

Noun edit

gość m pers

  1. guest (recipient of hospitality, especially someone staying by invitation at the house of another)
  2. guest (patron or customer in a hotel etc)

Declension edit

Derived terms edit

nouns
verbs

Related terms edit

adjectives

Further reading edit