konvooieren
Dutch
editEtymology
editFrom Middle Dutch convoyeren. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.
Pronunciation
editVerb
editkonvooieren
Inflection
editConjugation of konvooieren (weak) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | konvooieren | |||
past singular | konvooieerde | |||
past participle | gekonvooieerd | |||
infinitive | konvooieren | |||
gerund | konvooieren n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | konvooieer | konvooieerde | ||
2nd person sing. (jij) | konvooieert, konvooieer2 | konvooieerde | ||
2nd person sing. (u) | konvooieert | konvooieerde | ||
2nd person sing. (gij) | konvooieert | konvooieerde | ||
3rd person singular | konvooieert | konvooieerde | ||
plural | konvooieren | konvooieerden | ||
subjunctive sing.1 | konvooiere | konvooieerde | ||
subjunctive plur.1 | konvooieren | konvooieerden | ||
imperative sing. | konvooieer | |||
imperative plur.1 | konvooieert | |||
participles | konvooierend | gekonvooieerd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |