omvormen
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editAudio: (file)
Verb
editomvormen
Inflection
editConjugation of omvormen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | omvormen | |||
past singular | vormde om | |||
past participle | omgevormd | |||
infinitive | omvormen | |||
gerund | omvormen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | vorm om | vormde om | omvorm | omvormde |
2nd person sing. (jij) | vormt om, vorm om2 | vormde om | omvormt | omvormde |
2nd person sing. (u) | vormt om | vormde om | omvormt | omvormde |
2nd person sing. (gij) | vormt om | vormde om | omvormt | omvormde |
3rd person singular | vormt om | vormde om | omvormt | omvormde |
plural | vormen om | vormden om | omvormen | omvormden |
subjunctive sing.1 | vorme om | vormde om | omvorme | omvormde |
subjunctive plur.1 | vormen om | vormden om | omvormen | omvormden |
imperative sing. | vorm om | |||
imperative plur.1 | vormt om | |||
participles | omvormend | omgevormd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |