opblijven
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editopblijven
- (intransitive) to stay up, to remain awake
Conjugation
editConjugation of opblijven (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opblijven | |||
past singular | bleef op | |||
past participle | opgebleven | |||
infinitive | opblijven | |||
gerund | opblijven n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | blijf op | bleef op | opblijf | opbleef |
2nd person sing. (jij) | blijft op, blijf op2 | bleef op | opblijft | opbleef |
2nd person sing. (u) | blijft op | bleef op | opblijft | opbleef |
2nd person sing. (gij) | blijft op | bleeft op | opblijft | opbleeft |
3rd person singular | blijft op | bleef op | opblijft | opbleef |
plural | blijven op | bleven op | opblijven | opbleven |
subjunctive sing.1 | blijve op | bleve op | opblijve | opbleve |
subjunctive plur.1 | blijven op | bleven op | opblijven | opbleven |
imperative sing. | blijf op | |||
imperative plur.1 | blijft op | |||
participles | opblijvend | opgebleven | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Descendants
edit- Afrikaans: opbly