opdrinken
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editopdrinken
- to drink up, to finish one's drink
Inflection
editConjugation of opdrinken (strong class 3a, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opdrinken | |||
past singular | dronk op | |||
past participle | opgedronken | |||
infinitive | opdrinken | |||
gerund | opdrinken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | drink op | dronk op | opdrink | opdronk |
2nd person sing. (jij) | drinkt op, drink op2 | dronk op | opdrinkt | opdronk |
2nd person sing. (u) | drinkt op | dronk op | opdrinkt | opdronk |
2nd person sing. (gij) | drinkt op | dronkt op | opdrinkt | opdronkt |
3rd person singular | drinkt op | dronk op | opdrinkt | opdronk |
plural | drinken op | dronken op | opdrinken | opdronken |
subjunctive sing.1 | drinke op | dronke op | opdrinke | opdronke |
subjunctive plur.1 | drinken op | dronken op | opdrinken | opdronken |
imperative sing. | drink op | |||
imperative plur.1 | drinkt op | |||
participles | opdrinkend | opgedronken | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Descendants
edit- Afrikaans: opdrink