Home
Random
Log in
Settings
Donations
About Wiktionary
Disclaimers
Search
tegenzeggen
Language
Watch
Edit
Contents
1
Dutch
1.1
Etymology
1.2
Verb
1.2.1
Inflection
1.2.2
Derived terms
Dutch
edit
Etymology
edit
From
tegen
+
zeggen
.
Verb
edit
tegenzeggen
(
obsolete
)
to
refute
,
contradict
,
dispute
Synonyms:
tegenspreken
,
weerspreken
Inflection
edit
Conjugation of
tegenzeggen
(weak, irregular, separable)
infinitive
tegenzeggen
past
singular
zei tegen
,
zegde tegen
past
participle
tegengezegd
infinitive
tegenzeggen
gerund
tegenzeggen
n
main clause
subordinate clause
present tense
past tense
present tense
past tense
1st person
singular
zeg tegen
zei tegen
,
zegde tegen
tegenzeg
tegenzei
,
tegenzegde
2nd person
sing.
(
jij
)
zegt tegen
,
zeg tegen
2
zei tegen
,
zegde tegen
tegenzegt
tegenzei
,
tegenzegde
2nd person
sing.
(
u
)
zegt tegen
zei tegen
,
zegde tegen
tegenzegt
tegenzei
,
tegenzegde
2nd person
sing.
(
gij
)
zegt tegen
zeidt tegen
,
zegde tegen
tegenzegt
tegenzeidt
,
tegenzegde
3rd person
singular
zegt tegen
zei tegen
,
zegde tegen
tegenzegt
tegenzei
,
tegenzegde
plural
zeggen tegen
zeiden tegen
,
zegden tegen
tegenzeggen
tegenzeiden
,
tegenzegden
subjunctive
sing.
1
zegge tegen
zeide tegen
,
zegde tegen
tegenzegge
tegenzeide
,
tegenzegde
subjunctive
plur.
1
zeggen tegen
zeiden tegen
,
zegden tegen
tegenzeggen
tegenzeiden
,
tegenzegden
imperative
sing.
zeg tegen
imperative
plur.
1
zegt tegen
participles
tegenzeggend
tegengezegd
1)
Archaic
.
2)
In case of
inversion
.
Derived terms
edit
tegenzeggelijk
tegenzegging
Categories
:
Dutch compound terms
Dutch lemmas
Dutch verbs
Dutch terms with obsolete senses
Dutch weak verbs
Dutch irregular weak verbs
Dutch separable verbs
Dutch separable verbs with tegen
Hidden category:
Pages with 1 entry