uitstorten
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editAudio: (file)
Verb
edituitstorten
- to pour out, to effuse
- (figuratively) to confess, to make known
Inflection
editConjugation of uitstorten (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitstorten | |||
past singular | stortte uit | |||
past participle | uitgestort | |||
infinitive | uitstorten | |||
gerund | uitstorten n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | stort uit | stortte uit | uitstort | uitstortte |
2nd person sing. (jij) | stort uit | stortte uit | uitstort | uitstortte |
2nd person sing. (u) | stort uit | stortte uit | uitstort | uitstortte |
2nd person sing. (gij) | stort uit | stortte uit | uitstort | uitstortte |
3rd person singular | stort uit | stortte uit | uitstort | uitstortte |
plural | storten uit | stortten uit | uitstorten | uitstortten |
subjunctive sing.1 | storte uit | stortte uit | uitstorte | uitstortte |
subjunctive plur.1 | storten uit | stortten uit | uitstorten | uitstortten |
imperative sing. | stort uit | |||
imperative plur.1 | stort uit | |||
participles | uitstortend | uitgestort | ||
1) Archaic. |
Descendants
edit- Negerhollands: stort ut