układaczka
See also: układaczką
Polish
editEtymology
editFrom układacz + -ka. First attested in 1873.[1]
Pronunciation
editNoun
editukładaczka f
- (colloquial) female equivalent of układacz (“arranger”) (one who lays something out)
Declension
editDeclension of układaczka
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | układaczka | układaczki |
genitive | układaczki | układaczek |
dative | układaczce | układaczkom |
accusative | układaczkę | układaczki |
instrumental | układaczką | układaczkami |
locative | układaczce | układaczkach |
vocative | układaczko | układaczki |
Related terms
editadjectives
adverbs
nouns
verbs
References
editFurther reading
edit- układaczka in Polish dictionaries at PWN
- układaczka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego