veroorloven
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editAudio: (file)
Verb
editveroorloven
- (reflexive) to afford, allow oneself
- Synonym: permitteren
- Hij heeft het zo druk dat hij het zich niet kan veroorloven vakantie te nemen. ― He's so busy that he can't afford to take any holiday.
- Vrije dag? Dat kan ik me niet tegenwoordig veroorloven! ― A day off? I can not afford (myself) that these days!
Inflection
editConjugation of veroorloven (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | veroorloven | |||
past singular | veroorloofde | |||
past participle | veroorloofd | |||
infinitive | veroorloven | |||
gerund | veroorloven n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | veroorloof | veroorloofde | ||
2nd person sing. (jij) | veroorlooft, veroorloof2 | veroorloofde | ||
2nd person sing. (u) | veroorlooft | veroorloofde | ||
2nd person sing. (gij) | veroorlooft | veroorloofde | ||
3rd person singular | veroorlooft | veroorloofde | ||
plural | veroorloven | veroorloofden | ||
subjunctive sing.1 | veroorlove | veroorloofde | ||
subjunctive plur.1 | veroorloven | veroorloofden | ||
imperative sing. | veroorloof | |||
imperative plur.1 | veroorlooft | |||
participles | veroorlovend | veroorloofd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |