ger
English
Etymology 1
From Mongolian гэр.
Pronunciation
| This entry needs pronunciation information. If you are familiar with enPR, IPA or SAMPA then please add some! |
Noun
ger (plural gers)
- A yurt.
- 2007, Michael Chabon, Gentlemen of the Road, Sceptre 2008, p. 133:
- The new bek's great-grandfather had passed every night of his life under the sky, on the back of a pony or in the felt walls of a ger, and Buljan retained the ancestral contempt for cities and city dwellers.
- 2007, Michael Chabon, Gentlemen of the Road, Sceptre 2008, p. 133:
Translations
Etymology 2
From Hebrew גר.
Noun
ger (plural gerim)
- A male convert to Judaism.
Anagrams
Albanian
Etymology
From Proto-Albanian *gaura. Compare Lithuanian gauras (“hair, down, tuft of hair”), Latvian gauri (“pubic hair”) and Middle Irish gúaire (“hair”).
Noun
ger m
- squirrel (furry)
Related terms
Breton
Etymology
From Proto-Celtic *gar-jo- (“word, speech”) (compare Welsh gair).
Pronunciation
- IPA: /ˈɡeːʁ/
Noun
ger m
Derived terms
- geriadur ("dictionary")
Cornish
Etymology
From Proto-Celtic *gar-jo- (“word, speech”) (compare Welsh gair).
Pronunciation
- IPA: [ɡeːɹ]
Noun
ger m (plural geryow)
Derived terms
Faroese
Pronunciation
Etymology 1
Verb
ger
- 3rd person singular present of gera
- imperative singular of gera
Conjugation
| gera, v-31 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | geri | gert | ger | gera |
| Past | gjørdi | gjørdi | gjørdi | gjørdu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | ger ! | — | gerið ! |
| Infinitive | gera | |||
| Pres. part. | gerandi | |||
| Past part. a7 | gjørdur | |||
| Supine | gjørt | |||
Etymology 2
From Old Norse.
Noun
ger f (genitive singular gerar, uncountable)
Declension
| f2s | Singular | |
| Indefinite | Definite | |
| Nominative | ger | gerin |
| Accusative | ger | gerina |
| Dative | ger | gerini |
| Genitive | gerar | gerarinnar |
Icelandic
Pronunciation
Etymology 1
From Danish gær, from Old Norse gerð, from Proto-Germanic *garwidō.
Noun
ger n (genitive singular gers, uncountable)
Declension
Synonyms
- (yeast): jöstur
Etymology 2
From Old Norse gør, from Proto-Germanic *garwijan or *gerwan.
Noun
ger n (genitive singular gers)
Declension
Etymology 3
From Old Norse gerr, gjǫrr, gǫrr, from Proto-Germanic *garwaz.
Adjective
ger (not comparable)
- ready, fully prepared
Inflection
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ger | ger | gert |
| accusative | geran | gera | gert |
| dative | gerum | gerri | geru |
| genitive | gers | gerrar | gers |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | gerir | gerar | ger |
| accusative | gera | gerar | ger |
| dative | gerum | gerum | gerum |
| genitive | gerra | gerra | gerra |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | geri | gera | gera |
| accusative | gera | geru | gera |
| dative | gera | geru | gera |
| genitive | gera | geru | gera |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | geru | geru | geru |
| accusative | geru | geru | geru |
| dative | geru | geru | geru |
| genitive | geru | geru | geru |
Etymology 4
From Old Norse gerr, cognate with Old High German ger (“greedy”).
Adjective
ger (comparative gerari, superlative gerastur)
Inflection
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ger | ger | gert |
| accusative | geran | gera | gert |
| dative | gerum | gerri | geru |
| genitive | gers | gerrar | gers |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | gerir | gerar | ger |
| accusative | gera | gerar | ger |
| dative | gerum | gerum | gerum |
| genitive | gerra | gerra | gerra |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | geri | gera | gera |
| accusative | gera | geru | gera |
| dative | gera | geru | gera |
| genitive | gera | geru | gera |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | geru | geru | geru |
| accusative | geru | geru | geru |
| dative | geru | geru | geru |
| genitive | geru | geru | geru |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gerari | gerari | gerara |
| accusative | gerari | gerari | gerara |
| dative | gerari | gerari | gerara |
| genitive | gerari | gerari | gerara |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | gerari | gerari | gerari |
| accusative | gerari | gerari | gerari |
| dative | gerari | gerari | gerari |
| genitive | gerari | gerari | gerari |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gerastur | gerust | gerast |
| accusative | gerastan | gerasta | gerast |
| dative | gerustum | gerastri | gerustu |
| genitive | gerasts | gerastrar | gerasts |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | gerastir | gerastar | gerust |
| accusative | gerasta | gerastar | gerust |
| dative | gerustum | gerustum | gerustum |
| genitive | gerastra | gerastra | gerastra |
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gerasti | gerasta | gerasta |
| accusative | gerasta | gerustu | gerasta |
| dative | gerasta | gerustu | gerasta |
| genitive | gerasta | gerustu | gerasta |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | gerustu | gerustu | gerustu |
| accusative | gerustu | gerustu | gerustu |
| dative | gerustu | gerustu | gerustu |
| genitive | gerustu | gerustu | gerustu |
Etymology 5
From Old Norse gerr, gjǫrr, gørr, from Proto-Germanic *garwiz, comparative of the adverb corresponding to ger (3).
Adverb
ger (comparative form; superlative gerst)
- better, more thoroughly
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon. Íslensk orðsifjabók, 1st edition, 2nd printing (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans.
Old English
Etymology
Variant of ġēar.
Pronunciation
- IPA: /jeːr/
Noun
ġēr n (nominative plural ġēr)
Alternative forms
Old Saxon
Etymology
Variant of jār.
Noun
ger n
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| nominative | gēr | gēr |
| accusative | gēr | gēr |
| genitive | gēres | gērō |
| dative | gēre | gērum |
Romanian
Etymology
From Latin gelū.
Noun
ger n (plural geruri)
- frost (cold weather that causes frost to form)
- frigidness, frosty weather