aanknopen
Dutch
editEtymology
editFrom Middle Dutch aencnôpen. Equivalent to aan + knopen.
Pronunciation
editVerb
editaanknopen
- (transitive) to tie on to
- (transitive) to enter into, to begin
Inflection
editConjugation of aanknopen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanknopen | |||
past singular | knoopte aan | |||
past participle | aangeknoopt | |||
infinitive | aanknopen | |||
gerund | aanknopen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | knoop aan | knoopte aan | aanknoop | aanknoopte |
2nd person sing. (jij) | knoopt aan, knoop aan2 | knoopte aan | aanknoopt | aanknoopte |
2nd person sing. (u) | knoopt aan | knoopte aan | aanknoopt | aanknoopte |
2nd person sing. (gij) | knoopt aan | knoopte aan | aanknoopt | aanknoopte |
3rd person singular | knoopt aan | knoopte aan | aanknoopt | aanknoopte |
plural | knopen aan | knoopten aan | aanknopen | aanknoopten |
subjunctive sing.1 | knope aan | knoopte aan | aanknope | aanknoopte |
subjunctive plur.1 | knopen aan | knoopten aan | aanknopen | aanknoopten |
imperative sing. | knoop aan | |||
imperative plur.1 | knoopt aan | |||
participles | aanknopend | aangeknoopt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |