aanslijken
Dutch
editEtymology
editCompound of aan + slijk + -en.
Pronunciation
editVerb
editaanslijken
- (dated, intransitive) to be expanded or replenished by mud deposits; to form from mud deposits
- (dated, intransitive) to be clogged by mud deposits
Inflection
editConjugation of aanslijken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanslijken | |||
past singular | slijkte aan | |||
past participle | aangeslijkt | |||
infinitive | aanslijken | |||
gerund | aanslijken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | slijk aan | slijkte aan | aanslijk | aanslijkte |
2nd person sing. (jij) | slijkt aan, slijk aan2 | slijkte aan | aanslijkt | aanslijkte |
2nd person sing. (u) | slijkt aan | slijkte aan | aanslijkt | aanslijkte |
2nd person sing. (gij) | slijkt aan | slijkte aan | aanslijkt | aanslijkte |
3rd person singular | slijkt aan | slijkte aan | aanslijkt | aanslijkte |
plural | slijken aan | slijkten aan | aanslijken | aanslijkten |
subjunctive sing.1 | slijke aan | slijkte aan | aanslijke | aanslijkte |
subjunctive plur.1 | slijken aan | slijkten aan | aanslijken | aanslijkten |
imperative sing. | slijk aan | |||
imperative plur.1 | slijkt aan | |||
participles | aanslijkend | aangeslijkt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |