dokuczać

PolishEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /dɔˈku.t͡ʂat͡ɕ/
  • (file)

VerbEdit

dokuczać impf (perfective dokuczyć)

  1. (intransitive) to tease
  2. (intransitive) to annoy, trouble, bother, vex

ConjugationEdit

Related termsEdit

Further readingEdit

  • dokuczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dokuczać in Polish dictionaries at PWN