ijsberen
Dutch
editPronunciation
editEtymology 1
editFrom ijsbeer (“polar bear”) + -en, from the behavior of polar bears in zoos.
Verb
editijsberen
- (intransitive) to pace back and forth
- 1999 Jan, Marjorie de Hartog, De vlucht, page 73:
- Een schildwacht ijsbeerde vlak in de buurt, de vonk van zijn verboden sigaret gloeide af en toe op in het donker.
- A sentry paced to and fro nearby, the spark of his prohibited cigarette sometimes lighted up in the dark.
Inflection
editConjugation of ijsberen (weak) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ijsberen | |||
past singular | ijsbeerde | |||
past participle | geijsbeerd | |||
infinitive | ijsberen | |||
gerund | ijsberen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ijsbeer | ijsbeerde | ||
2nd person sing. (jij) | ijsbeert, ijsbeer2 | ijsbeerde | ||
2nd person sing. (u) | ijsbeert | ijsbeerde | ||
2nd person sing. (gij) | ijsbeert | ijsbeerde | ||
3rd person singular | ijsbeert | ijsbeerde | ||
plural | ijsberen | ijsbeerden | ||
subjunctive sing.1 | ijsbere | ijsbeerde | ||
subjunctive plur.1 | ijsberen | ijsbeerden | ||
imperative sing. | ijsbeer | |||
imperative plur.1 | ijsbeert | |||
participles | ijsberend | geijsbeerd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Etymology 2
editSee the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
editijsberen