ondertekenen
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editondertekenen
- (transitive) to sign, to put a signature under
Inflection
editConjugation of ondertekenen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ondertekenen | |||
past singular | ondertekende | |||
past participle | ondertekend | |||
infinitive | ondertekenen | |||
gerund | ondertekenen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | onderteken | ondertekende | ||
2nd person sing. (jij) | ondertekent, onderteken2 | ondertekende | ||
2nd person sing. (u) | ondertekent | ondertekende | ||
2nd person sing. (gij) | ondertekent | ondertekende | ||
3rd person singular | ondertekent | ondertekende | ||
plural | ondertekenen | ondertekenden | ||
subjunctive sing.1 | ondertekene | ondertekende | ||
subjunctive plur.1 | ondertekenen | ondertekenden | ||
imperative sing. | onderteken | |||
imperative plur.1 | ondertekent | |||
participles | ondertekenend | ondertekend | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Derived terms
editDescendants
edit- Negerhollands: teken onder