uitsteken
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
edituitsteken
Inflection
editConjugation of uitsteken (strong class 4, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitsteken | |||
past singular | stak uit | |||
past participle | uitgestoken | |||
infinitive | uitsteken | |||
gerund | uitsteken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | steek uit | stak uit | uitsteek | uitstak |
2nd person sing. (jij) | steekt uit, steek uit2 | stak uit | uitsteekt | uitstak |
2nd person sing. (u) | steekt uit | stak uit | uitsteekt | uitstak |
2nd person sing. (gij) | steekt uit | staakt uit | uitsteekt | uitstaakt |
3rd person singular | steekt uit | stak uit | uitsteekt | uitstak |
plural | steken uit | staken uit | uitsteken | uitstaken |
subjunctive sing.1 | steke uit | stake uit | uitsteke | uitstake |
subjunctive plur.1 | steken uit | staken uit | uitsteken | uitstaken |
imperative sing. | steek uit | |||
imperative plur.1 | steekt uit | |||
participles | uitstekend | uitgestoken | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |