DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch vervloeken. Equivalent to ver- +‎ vloeken.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /vərˈvlu.kə(n)/, /vɛrˈvlu.kə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: ver‧vloe‧ken
  • Rhymes: -ukən

VerbEdit

vervloeken

  1. (transitive) to curse, to put a curse on someone

InflectionEdit

Inflection of vervloeken (weak, prefixed)
infinitive vervloeken
past singular vervloekte
past participle vervloekt
infinitive vervloeken
gerund vervloeken n
present tense past tense
1st person singular vervloek vervloekte
2nd person sing. (jij) vervloekt vervloekte
2nd person sing. (u) vervloekt vervloekte
2nd person sing. (gij) vervloekt vervloekte
3rd person singular vervloekt vervloekte
plural vervloeken vervloekten
subjunctive sing.1 vervloeke vervloekte
subjunctive plur.1 vervloeken vervloekten
imperative sing. vervloek
imperative plur.1 vervloekt
participles vervloekend vervloekt
1) Archaic.

Derived termsEdit