Open main menu

HindiEdit

EtymologyEdit

Borrowed from Sanskrit व्रत (vratá).

PronunciationEdit

NounEdit

व्रत (vratm

  1. fast
    व्रत रखनाvrat rakhnāto fast
  1. vow
    व्रत लेनाvrat lenāto take a vow
    व्रत करनाvrat karnāto make a vow

DeclensionEdit

Declension of व्रत
Singular Plural
Direct व्रत (vrat) व्रत (vrat)
Oblique व्रत (vrat) व्रतों (vratõ)
Vocative व्रत (vrat) व्रतो (vrato)

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-Aryan *wratám, from Proto-Indo-Iranian *wratám, from Proto-Indo-European *werh₁- (to speak, say). Cognate with Avestan 𐬎𐬭𐬬𐬁𐬙𐬀(urvāta), Old English word (whence English word).

PronunciationEdit

NounEdit

व्रत (vratán

  1. will
  2. command
  3. law
  4. ordinance
  5. rule
  6. obedience
  7. service
  8. dominion, realm
  9. sphere of action, function, mode or manner of life
  10. conduct
  11. manner, usage, custom
  12. a religious vow or practice
  13. any pious observance
  14. meritorious act of devotion or austerity
  15. solemn vow
  16. rule
  17. holy practice

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of व्रत (vratá)
Singular Dual Plural
Nominative व्रतम्
vratám
व्रते
vraté
व्रतानि / व्रता¹
vratā́ni / vratā́¹
Vocative व्रत
vráta
व्रते
vráte
व्रतानि / व्रता¹
vrátāni / vrátā¹
Accusative व्रतम्
vratám
व्रते
vraté
व्रतानि / व्रता¹
vratā́ni / vratā́¹
Instrumental व्रतेन
vraténa
व्रताभ्याम्
vratā́bhyām
व्रतैः / व्रतेभिः¹
vrataíḥ / vratébhiḥ¹
Dative व्रताय
vratā́ya
व्रताभ्याम्
vratā́bhyām
व्रतेभ्यः
vratébhyaḥ
Ablative व्रतात्
vratā́t
व्रताभ्याम्
vratā́bhyām
व्रतेभ्यः
vratébhyaḥ
Genitive व्रतस्य
vratásya
व्रतयोः
vratáyoḥ
व्रतानाम्
vratā́nām
Locative व्रते
vraté
व्रतयोः
vratáyoḥ
व्रतेषु
vratéṣu
Notes
  • ¹Vedic

DescendantsEdit

  • Hindi: व्रत (vrat)
  • Tocharian B: wrat

Further readingEdit