afleggen

Contents

DutchEdit

PronunciationEdit

EtymologyEdit

From af +‎ leggen.

VerbEdit

afleggen

  1. (transitive) to cover (e.g. a distance)
    Zonnevliegtuig legt recordafstand af.
    Solar-powered aircraft covers a record distance.
  2. (intransitive, with het as the object) to perish, to die
  3. (intransitive, with het as the object) to be defeated
  4. (transitive) to prepare a deceased person for the funeral

InflectionEdit

Inflection of afleggen (weak, separable)
infinitive afleggen
past singular legde af
past participle afgelegd
infinitive afleggen
gerund afleggen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular leg af legde af afleg aflegde
2nd person sing. (jij) legt af legde af aflegt aflegde
2nd person sing. (u) legt af legde af aflegt aflegde
2nd person sing. (gij) legt af legde af aflegt aflegde
3rd person singular legt af legde af aflegt aflegde
plural leggen af legden af afleggen aflegden
subjunctive sing.1 legge af legde af aflegge aflegde
subjunctive plur.1 leggen af legden af afleggen aflegden
imperative sing. leg af
imperative plur.1 legt af
participles afleggend afgelegd
1) Archaic.

AnagramsEdit


Middle Low GermanEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /afleɣɣən/, [af'legːə̃n]

EtymologyEdit

af- +‎ leggen

VerbEdit

afleggen

  1. to put down
  2. to lay down
  3. to give up

Read in another language